Mamma van een tweeling, deel I

Januari 2007

"Als ik nou heel stil ben, of gewoon geconcentreerd of boos kijk, moet je niet in de stress schieten of schrikken,

dan ben ik gewoon goed aan het onderzoeken’’, zegt de verpleegkundige. Ik ben acht weken zwanger en lig met

mijn benen wijd voor een inwendig onderzoek op de vruchtbaarheidspoli. Oke, prima toch, we zullen niet

schrikken. Erg benieuwd en een tikkie gespannen kijk ik stralend mijn man Patrick aan, we kijken erg uit naar dit

kindje!

"Oh SHIT!’’ De verpleegkundige kijkt erg gespannen en het lijkt alsof ik zweetdruppels op haar voorhoofd zie

ontstaan. Ik zeg tegen mezelf dat dat misschien door haar postuur, de warmte en de grootte van het kamertje komt.

Met dit kindje is in ieder geval niks aan de hand!!

"”Zie jij wat ik zie?” vraagt ze. Patrick kijkt geschrokken en ik voel me iets gestrester worden. Ik moet denken aan

Rachel uit de serie Friends, die bij haar eerste echo in paniek raakt omdat ze niet begrijpt wat ze ziet (‘’I don’t see

it!!’’). Ik maan mezelf tot kalmte en kijk goed. Twee zwarte bonen met in het ene boontje twee stipjes, en in het

andere een. ‘’Ehm’’ gok ik, ‘’is het een tweeling?’’ Gezien de hormoonbehandeling die ik heb ondergaan zou dit

niet geheel vreemd zijn, we waren ervoor gewaarschuwd dat we een meerling konden krijgen. ‘’Ik zie er zelfs

drie!’’ roept de verpleegkundige uit. ‘’En ik ben nog niet klaar met zoeken!”

Drie. Drie baby’s in mijn buik. Drie wandelwagens, drie maxi-cosi’s, drie bedjes. Ik wilde toch altijd drie

kinderen? Wil ik ze ook tegelijk? Ga ik dat redden? Oh wacht. Ze is nog aan ’t zoeken.

"Het is heel vreemd, meestal zie ik gelijk aan een zwangere wat er in haar buik gebeurt. Jij komt stralend binnen en

ziet er erg gezond uit. Dat ik een tweeling zou vinden had ik niet verwacht,” legt de verpleegkundige uit. "Ik

vertelde net dat ik drie vruchtjes zag, maar ik vind maar twee hartjes met een hartslag. Je hebt waarschijnlijk in het

ene zakje het ‘’vanishing twin syndrome,’’ een miskraam die meer moeders zonder dat ze het weten krijgen, omdat

ze meestal geen echo krijgen vóórdat ze twaalf weken zwanger zijn. Het verbaast me dat je er zo goed uitziet”,

ratelt ze maar door. "En dat je niet ziek bent geweest. Je bent zwanger van een tweeling EN je hebt een soort

miskraam gehad. Over tien dagen komen jullie terug, en dan kunnen we precies zien wat er met het ene vruchtje

gebeurt’’.

Een beetje lacherig lopen Patrick en ik naar buiten. We zeggen stiekem tegen elkaar dat we superblij zijn met de

tweeling. En, heel hard misschien maar zo voelen we het op dat moment, dat het derde kindje meer dan welkom is,

maar dat het misschien ook niet zo erg is als dat kindje is ‘’gevanished’’.

Ik word mamma van een tweeling! Ik word mamma! Van MINIMAAL een tweeling!

wordt vervolgd

Marie